In een opinieartikel in de Volkskrant in maart 2023 vroegen we om een veel steviger positie van kunstenaars in het cultuurbeleid. Die gedachte hadden we kort daarvoor al uitgewerkt in het manifest Wij willen een ander cultuurbeleid, waarin we pleiten voor meer ruimte en structurele ondersteuning voor maatschappelijk actieve kunstenaars. Duizenden professionele kunstenaars werken buiten de traditionele culturele instellingen. Ze zijn actief in buurten, zorg en welzijn, duurzaamheid, onderwijs en tal van andere maatschappelijke domeinen. Daar gebruiken ze hun artistieke kwaliteiten om andere perspectieven zichtbaar te maken, mensen bij elkaar te brengen en nieuwe oplossingen te verkennen.
Toch is van deze praktijk in het landelijke cultuurbeleid nog maar weinig terug te vinden. De maatschappelijke waarde van kunst wordt in beleidsstukken wel erkend, maar die erkenning vertaalt zich onvoldoende in structurele ondersteuning van de kunstenaars die dit werk doen. Veel van hen vallen tussen verschillende subsidieregelingen en zijn aangewezen op tijdelijke projecten en incidentele financiering. Wie de maatschappelijke betekenis van deze nieuwe kunstpraktijk serieus neemt, zal dus ook bereid moeten zijn er structureel in te investeren.
We kregen uit delen van de cultuursector bijval, maar er bleek ook weerstand. Dat bevestigde ons idee dat cultuurbeleid de uitkomst is van botsende denkrichtingen en belangen en dat veranderingen daardoor vaak (te) langzaam gaan.
