Musea verkeren in een legitimiteitscrisis. In dit opinieartikel betogen Karima Aissaoui en Nike Ayinla dat het niet gaat om diversiteit binnen musea te bevorderen, maar om het meebewegen met een snel veranderend publiek, met name in de grote steden. En dat lukt de traditionele musea niet, die vooral gevestigd zijn in het centrum, maar de kleinere cultuurorganisaties in de wijken waar van alles gebeurt, lukt dat wel. Alleen worden de grotere musea structureel ondersteund en de kleinere instellingen vooral projectmatig.

In Den Haag werkt Ayinla aan het Museum of the Future, een museummodel dat in verschillende wijken machtsverhoudingen binnen de cultuursector onderzoekt en herdefinieert.

Dit roept een essentiële vraag op voor musea: draait hun bestaan om het laten zien van kunst of om samen met bewoners mee te bewegen met de veranderende samenstelling van de bevolking? Gaat het om reflectie of om actie?